ilk kez, bundan 7 yıl önce okumuştum kendisini. konusunu az buçuk hatırlasam da, net olarak anımsadığım şey hissettirdiği duyguydu. kitabı bitirdiğim an elime kağıt kalem alıp bir şeyler yazdığımı da hatırlıyorum. evet, beni yazı yazmaya iten kitaptır, dokuzuncu hariciye koğuşu. yeri çok ayrı, o yüzden tekrar tekrar okumaya çalışıyorum ara sıra. geçen haftalarda süleymaniye’de bi sahafta 1989 baskısını görünce, tekrarlamanın zamanı gelmiş, dedim. eh, yine çok güzeldi.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.