Ne yazık ki hasta değildim...
Okurken çocukluk anılarıma götüren ve bana Saddam Hüseyin’in bir bayram arifesinde asılışını hatırlatan kitaptır.
Şahsi fikrime gelecek olursak. Açıkcası kendimi bir idam mahkumu olarak hissedemedim. O empatiyi kuramadım, belki benden belki de yazarın anlatış tarzından kaynaklı bir durum. Lakin anlattığı konu ve verilmek istenen mesaj olarak gayet başarılıydı ki Hugo’nun da asıl amacı kendinizi bir idam mahkumu olarak hissetmeniz değil de verilmek istenen mesaj doğrultusunda bir sonuç çıkarımının yapılmasını istediği kanaatindeyim.