*Habibe*
*Habibe* Olgunlaşmamış Ebeveynlerin Yetişkin Çocukları'ı inceledi.
256 syf.
·16 günde·Beğendi·9/10 puan
Okuduğunuz bir kitap sizi başkaca kitaplara götürüyor. Fıtrat Pedagojisi'nde karşılaştığım "çocukluk yarası" isimlendirmesi aldı götürdü beni peşi sıra. Seninle Başlamadı, Kusursuz Ebeveyn Yoktur ve Zor Bir Ailede Büyümek kitaplarının ardından durağım bu caanım kitap oldu.

Gelelim bu durakta neler kazandığıma:
Duygusal olarak olgunlaşmamışlığın yansımalarını ve etkilerini okumak kendi ebeveynlerimi / ebeveynliğimi gözlemleme ve tanıma fırsatı sundu.
.
Anne babam için sıklıkla sorduğum " neden böyle davranıyorlar" ya da "neden böyle davranmak onlar için bu kadar zor" minvalinde sorduğum soruların cevabını buldum.
.
Duygusal olarak ihmal edilmiş olmanın acı verici etkilerini okumak, kendi tepkilerimi anlamamı ve bu etkilerden kurtulmak için hangi savunma mekanizmalarını kullandığımı görmemi sağladı. Duygusal yakınlık kurmakta neden zorlandığımı anladım ve duygusal yalnızlığımdan nasıl sıyrılabileceğime dair düşünmeye başladım. .
.
Çocukluğa dair okumak yer yer acı veriyor; boğulduğumu hissedip nefes almak için kitabı elimden bıraktığım, üç dört gün hiç açmadığım oldu. Zaman alıyor insanın bastırdığı - yok saydığı duygularla yüzleşmesi ve kabullenmesi. Ama şu var ki farklı hayatlardan benzer yaşanmışlıklar okumak başlı başına iyileştirici etkiye sahip.
.
Değiştirmem mümkün olmayan ebeveyn davranış ve tepkilerinden kendimi nasıl koruyacağımı öğrenmek, duygusal bağımsızlığımı kazanmam için kendime bir yol haritası çizmeme yardımcı oldu.