En çok hoşuma giden şey, kitap da ki verilmek istenen alt mesajlar oluyor genelde. Bazıları zorlama olabilir, bazıları alakasız görünebilir ama en nihayetinde kitabı psikolojik ve didaktik açıdan kişisel değerlendirmek iyi geliyor.
1#- Bana göre dul hizmetçisine aşık olan karakter, werther'in karanlık tarafını temsil ediyor. Onu kendine yakın bulması, ona bir nevi hayranlık duyması da burdan geliyor gibi. Karakter yeni gelen hizmetçiyi öldürdüğün de (ki werther de albert'i öldürmek istediğini birkaç yerde söylüyor) ona kızıyor ama yine de ona hak veriyor. Onu kurtarmak istiyor yargıca yalvarıp onun neden böyle birşey yaptığını haklı çıkarmak istiyor.
2#- werther ceviz ağacından sürekli bahsediyor. Aslında gereksiz bir ayrıntı gibi gözüküyor. Bu ağaçtan sürekli bahsetmesi ağacın başına gelenlerinin üzerinde durması enteresan. Bana kalırsa ağaç aşkını ve hatta ruhunu temsil ediyor. Papazın yanına lotteyle ilk gittiklerinde doğaya çevresine herşeye karşı mutluluk içinde olan werther ceviz ağacını betimlerken övgüyle bahsediyor. Werther bir süre sonra karamsarlığa ve mutsuzluğun en derin kuyusuna doğru yüzüyor. Doğanın çevresinin, tanrının, umudunun, hatta kendisinin bile hiçbir anlamı kalmıyor kendisi için. Ceviz ağacını bir sonraki betimlemesinde ağacın kesildiğini söylüyor. Üzülüyor, sinirleniyor bu duruma. Ağaç ruhsal değişiminin alegorisi gibi geldi bana.
Aklıma bir iki tane daha geldi okurken ama çok uzatmak da istemiyorum.