Huzursuzluğun içinde huzur
Huzursuzluğun kitabı Pessoa için bir huzurdur, anlayabilen herkes içinde huzursuzluk ile huzur bulmayı sağlayacak bir kitaptır. Pessoa, güzel bir hayata sahip biri değil evet güzel bir çocukluğu yok, savaş zamanında yaşamış ailesi yok ve böyle bir anlatı kitabı yazabilecek bir hayatı olan yazar kesinlikle. Nihilizm felsefesinin ağır bastığı bir kitap. Bir olay örgüsü yok anlatı kitabı Pessoa bir karakter yaratıp ona düşünceler yüklemiş, tıpkı düşlerde herşey daha güzel olduğunu savunduğu gibi. Kitabı okuduğumuzda bir kabus görelim istiyor Pessoa çünkü bir kabus görürüz ve geçer sonrasında ise var olan bu hayatımıza şükretmeyi farkederiz. Pessoa kesinlikle çok bilgili bir insan yazdığı her şey psikolojinin tersi yıkım olarak yazmış ama mantıksız da diyemiyoruz çünkü her felsefe kendisine göre haklıdır ve Pessoa'yı anladığımızda onun felsefesini anladığımızda onada hak veriyoruz. Her günün farklı olduğunu savunuyor kitabın başlarında aşırı huzursuz olan karakter ilerde bazen huzur buluyor ve artık genelde huzursuz olmak onun için bir huzur oluyor. Her gün değişen insan için her gün düşüncelerde farklı olabilir. Dini inancını çözemedim diyebilirim en başta inançsız gibi olan karakter daha sonra tanrı konusunu sık sık ele alıyor ve vermek istediği mesaj da ne için bu hayatta olduğumuzu bilmememizin bizi huzursuzluk ve hiçliğe götürdüğünü anlatmak istiyor. Hiçbir şeye sahip olmadığımızı savunuyor ruh bile bizim değildir diyen Pessoa'nın burda vermek istediği mesaj yine tanrıdır. Çünkü intiharı da kurtuluş olarak görmüyor. Hiçliğin sebebi niçin var olduğumun bilincinde olmamam, tanrıya bağlı olmamam diye belirtiyor Pessoa alıntılarda paylaştım bu kısmı. Kesinlikle çok anlamlı bir kitap düşüncenin önemini belirtiyor düşünen için kitap bir çok anlama gelir ama sadece okuyan için huzursuz bir kabustur. Yaşamak hissetmek değil, yaşamak düşünmektir Pessoa için. Öyle değil mi? Düşünmeyen ama düşünceleri ile yaşayan bir çok insan yok mu hayatımızda? Son olarak diyeceğim Pessoa'nın sanata verdiği önem. Kesinlikle katılıyorum ki insan içinde psikoloji içinde müzik ve edebiyatın hayatta temel olduğunu belirtiyor çünkü insanda kusur oluyor ama kitaplarda yaratılan karakterler, müzikte ki duygular kusursuz yapılabiliyor hayatta ki en güzel iki şey işte bunlar...
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.