Hakan Günday'ın okuduğum üçüncü kitabı 'Az'... Genellikle kötü bir sonla noktaladığı eserlerinde bu kez tam tersini yaparak mutlu bir son yaratmış. Yapacağım yorumum; okumayanlar için spoiler içermektedir. Kendi adıma; kitabın ilk yarısındaki Derdâ'nın hikayesi, ikinci kısımda anlattığı Derda'nın hikayesinden daha sürükleyiciydi. İkinci bölümdeki hikayenin içerisine eklediği değerli üstat Oğuz Atay, Hakan Günday'ın tam bir Oğuz Atay hayranı olduğunu fazlasıyla gösterdi. Ama bu kısım nedense bana çok yapay geldi... Kitaptaki ana karakterler dışındaki karakterlerin fazlalığı, hikayenin başında bir anlam karmaşasına yol açtığını düşünüyorum. Okuyucuyu, 'bu kadar tesadüf olamaz' dedirten bir çok olay örgüsüyle karşı karşıya bırakması, zaman zaman hikayeyi yapaylaştırsa da, giderek daha çok içerisine çeken bir büyüsü var sanki. Hikayeyi nasıl birleştireceğini düşünürken yine aynı tesadüflerle hayal kırıklığı yaratsa da, okurken kendine has üslubunu hiç bozmadan ilerliyor hikaye... Hakan Günday'ın anlatım dili, o kadar akıcı ki... Kitabı bitirmeden bırakmak imkansızlaşıyor.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.