Peri kızı gözlerini şaşkınlıkla açtı. Ne acı vardı ne de kan... İkisi birden kafasını eğip bıçağa baktılar. Sonra aynı anda kafalarını kaldırıp göz göze geldiler. Bu serseriyi iyice hırslandırmıştı. Belli ki ruh sağlığı yerinde olan biri değildi. İlk hareketi ola ki öfkeyle yapmış olsun, normal bir insan daha bıçağı saplamadan pişmanlık duymaya başlayabilir, ama geri dönüşü olmayan bir yola girdiği için engel olamaz, ok yaydan çıkmış olduğu için de sonradan pişman olacağı bu hareketi yapmış olurdu.
Fakat serseri, acı çektirmekten, zarar vermekten, hatta öldürmekten haz duyan normal olmayan birisiydi belli. Pişman olmamıştı. Bu sefer bıçağını bir hançer tutar gibi kaldırıp, omzunun üzerinden güç alarak kalbine doğru saplamaya çalıştı. Bu sefer kemer de onu koruyamazdı.
Devran Tığlı
Sayfa 40 - Sokak Kitapları