Devlet memuru olan golyadkin bir gün kendisinin tıpatıp aynısı biri ile karşılaşıyor. Daha sonra aynı kişiyi iş yerindede görüyor ve o kişi davranışlarıyla en sevilen kişi konumuna geliyor.golyadkin ondan nefret etmeye başlar çünkü o aslında olmak istediği kişidir kitap sürekli golyadkinin kendisiyle boğuşmasıyla devam eder kitap ta etkileyici olan yer ise golyadkin bir yere gidince içeri alınmaz ve şizofreni aslında o zaman başlar. Freud bile bu anlatım karşında hayrete düşmüştür.en sonunda kahramanımız soluğu tımarhanede alır. Kitap ta öyle bir anlatım söz konusu ki sonunda hangi yazılanların gerçek hangisinin Kahraman’ın hayal ürünü olduğunu anlamak çok zor.şimdiye kadar okuduğum en etkileyici romanlardan bir tanesi .
·
8 Gösterim
2 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.