"Dünyanın Çivisi" Sel yayınları'ndan çıkan 95 sayfalık çağdaş hikaye-öykü katogorisine koyabileceğiniz 3 temel öyküden oluşuyor .
Kitabın içerisindeki bazı hikayeleri daha ilgiyle okudum,ilk hikaye "Fotoşop " bu hikâye devletin köye oyun parkı kurmasıyla başlıyor, köyde parkın sefasını sürebilecek tek bir tane çocuk olması devleti kızdırıyor .Çocuk ise kendine parkta oynayacak arkadaş bulamıyor .Park çocuklara eğlence olamadan çürümeye terk ediliyor tabi bu kadar basit bir öykü değil içerisinde toplumsal mesajlara yer verilmiş. Sevdim .
2.hikaye "Hıp ,Tuttum Dilimi" kitabın en zayıf hikayesiydi .Burada anlatmak istediği söylemek isteyip de faklı nedenlerden dolayı bazen ertelediğimiz ,bazen boşverdiğimiz ,bazen de karşımızdaki kişilere ne kadar anlatsakta "boş "olacağına inandığımız SÖYLEYEMEDİĞİMİZ HERŞEY için Hıp ,tutuyoruz dilimizi .Bazen de susmak en iyisi olabiliyor , ya da en iyi cevap
3.Hikaye "Sol Kolumun Hikayesi " bu hikaye biraz daha öykümsü ,hayal gerçek arası gidip gelen paragraflar barındırıyor .Bu hikaye diğerlerine göre biraz daha durup düşündürücüydü hatta kitabın en iyi
Kitabın sonunda ise " Su Üçlemesi " başlık adında üçe ayrılıyor . Dünyanın Mührü ,Dünyanın Çivisi ,Dünyanın Sonu hikayelerin çıkış noktası ve karakterlerin akıbeti ile sonlanıyor .3 ayrı karakterin nasıl buluştuğu öykülerin çıkış noktalarına değinerek sonlandırmış .Ben yazarı ilk kez okudum ,sanırım bu tarz basit dilde anlatılmış türk filmi tadında öyküleri çok sevemiyorum.Tabi bu benim çağdaş öyküler dalında seçici olmamdan kaynaklı olabilir.Veya ben romanları daha çok seviyor da olabilirim. Öyküleri hikaye tadında kitap severler bu kitabı benden daha çok sevebilirler .
Kitapla ve sevgiyle kalınız .
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.