Öncelikle okuduğum kitapları çokça inceleme yaptığımı söyleyemem. Ama böyle dev bir eser hakkında nacizane birkaç cümle söyleyebilirim :). Ben Cengiz Aytmatov okurken bambaşka duygulara kapılıyorum. Aytmatov'un eserlerini okurken beni en çok etkileyen unsur Aytmatov'un yetiştiği topraklardan kopmadan olayları ele alması olmuştur. Aytmatov yetiştiği bu coğrafyanın gerek sosyal gerekse kültürel yönleri ile beni tam anlamıyla kitaba bağladığını söyleyebilirim. Kitabın içinde ki efsaneler de bu bağı oldukça kuvvetlendiriyor. Romana gelecek olursak, roman adeta bozkır edasında yazılmış olup her türden insan hakkında bilgiler veriyor. Mesela Kazangap' ın oğlu Sabitcan, belli okullarda tahsil etmiş olan Sabitcan oldukça kibirli ve çok bilmişçi yanıyla öne çıkıyor. Benim gözümde Sabitcan "İlim cahilliği alır, eşeklik bâki kalır" sözünün vücut bulmuş hali. Bunun yanında romanda çokça adını duyduğumuz Yedigey ise ömrünü Boranlı' ya adamış ve geleneklerine elinden geldiğince sahip çıkmaya çalışan bir demiryolu işçisi olarak karşımıza çıkıyor. Kazangap romanın en yaşlısı olup bahsettiğimiz geleneklerin sonraki nesle yani Yedigey'e aktaran kişi olarak hafızalarımızda yer ediyor. Romanda bozkır kültüründen gördüğümüz izlerin yanında yaşamın bize sunduğu ikilemleri de çokça yüzümüze vurduğunu söyleyebiliriz. Yedigey' in Zarife ile Ukubala ile yaşadığı ikileme buna örnek verebiliriz. Aytmatov bunların yanında roman karakterlerinin yaşadıklarını efsanelerle destekleyerek geçmişte olduğu gibi bu olayların hâlen devam ettiğini yalnızca kişilerin değiştiğini, hikayelerin benzer yanlarını ustaca ortaya koyuyor. Son olarak İç Anadolu' da yetişmiş biri olarak bozkır konulu bu romanı seve seve okuduğumu ve son sayfasında geldiğimde hüzün ile kapağını kapattığımı belirtmek istiyorum. Ve o güzel dize ile incelememi bitirmek istiyorum.
"Bu yerlerde trenler doğudan batıya, batıdan doğuya gider gelir, gider gelirdi..."
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.