"Bu son kozumdu, umutsuz bir seslenişti. Vız geliyordu sana, umursamıyordun, ilgilenmiyordun benimle artık. Altüst olmuştum, kalabalığa karıştım.
Bu rüyadan iki saat sonra mektuplarınla çiçeklerin geldi. Yüreğime su serpen güzel avuntular..."
Kafka' nın dünyasını kendi ağzından dinleyebileceğimiz muhteşem bir eser. Yasak bir aşkın meşru olmasını hiç bu kadar istememiştim. Anlatılanlar ve yaşadıkları çok özel ve manidar. Mektuplarda satır aralarına dağıtılmış umut, hayal kırıklığı, kararsızlık, minnet ve tabii ki her cümlede insanın yüzüne çarpan, içine işleyen aşk ustaca anlatılmış ve taktir edilesidir. Neden bu kadar çok okunduğuna şaşırmamak gerekir.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.