144 syf.
Klasiklere bayılıyorum, klasiklere bayılıyorum, klasiklere bayılıyorum. Hep mi güzel biter arkadaş ya. (Ups spoiler) aman canım kötü biten klasik hatırlamıyorum ben. Gerek dönemi olsun, gerek karakterler olsun ben çok çok beğendim. Yapılan fedakarlıklar, kurnazlıklar, haksızlıklar. Her şey vardı ama işte sonunda gerçek kazandı. Böyle kitaplar okuyunca hayata olan inancım artıyor. Charles beye tabi ki de bir London bir Kafka kadar aşık değilim ama bu kitapla beynimde çok başka bir yere yerleşti. Bence bir insan kitap okumaya ilk olarak klasiklerden başlamalı. Hem sıkmıyorlar-vadideki zambak- hariç. Hem de insanı yanıltmıyorlar. Teşekkürler Charles’im Dickens’im.