Istanbulda Gazeteci olan Ibrahimin çocukluk arkadaşı Hüseyinin ABD'nin Jaksonville sehrinde Huseyin Yilmaz adli türk gencin Amerika Islam düşmanı ırkçılar tarafından bıçaklanarak öldürüldüğü haberi üzerine doğduğu Mardin şehrine gider. Böylece bi olayın peşinden sürüklenip gider.. Mardinli Hüseyin ile Ezidi kızı Meleknazın olayını araştırmaya başlar..bu olay Mardine olan hayranlığımdan beni içine çok çekti. Insan kılığındaki her yaratığın içindeki canavarı görürsün hep, başka birşey göremezsin.Herşey köyü sakallı adamların köyü basıp kadınları kızlari çocuklari kamyonlara doldurup başka bir şehre götürüp büyük bir binanaya götürmeleriyle başlıyor. Ezidilerin altı binlik bir dinleri vardır. Yahudilikten de öncedir, Hristiyanliktan da öncedir, Müslümanlıktan da. Ezidi/yezidiler günde üç kere güneşe dönüp dua ederler. Bunların inancına göre Tanrı ve Yedi melek vardır. Başmelek de Melek Tavustur. Ezidilerin çok tuhaf günah saydığı: kıvırcık marulu Şeytan sanmaları, Koyu mavi rengin kutsal renk olduğunu sandıkları gündelik yaşamda kullanmayıp günah saymaları vs... Garipsedim önce sonra bizimkiler aklıma geldi: gece tırnak kesmemek, aynaları ters asmak yada aynalarin üstüne tülbent asmak, cumartesileri çamaşır yıkamamak, yolcunun arkasından ev supurmemek, yemeği sol elle yemek, tuz atmak, Hatta babaannemin yaptığı gibi " nazar edenin gözü götüne" diyerek burnunun ucunu ve kıçını kaşımak... bunları düşününce Ezidilere haksızlık ettiğimi anladim.
Ve ölen Hüseyinin son sözleriyle bitirmek ıstiyorum..
BEN BIR INSANDIM.
HERŞEYDEN ÖNCE.
BEN BIR INSANDIM...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.