Uzun zamandır tek solukta bir kitap okumamıştım..
Okuduğum duygular o kadar yalın ve hissedilirdi ki bir ara Amok koşucusuyla konuşurken buldum kendimi ve bu dehşet verici bir şeydi.Belki de zaman zaman, içinde bulunduğumuz bu durumun, tanıdık duyguları itti beni konuşmaya; gözü kapalı koştuğumuz hırslarımız isteklerimiz bencilliklerimiz! Sizce de çok tanıdık değil mi ? aslında hepimiz bir Amok koşucusuyuz içimizde...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.