Selamlar.Bu kitaba,Osmanlıda fantastik inanışlar üzerine kitaplar ararken rastlamış ve heyecanla almıştım.Önsözleri okumayı severim. (Genelde atlandığı için)Bana özel yazılmış gibi hissederim.Bu kitabın da önsözü enfesti.Bana araştırılacak yeni bilgiler;okunacak başka kitaplar gösterdi.Ve yazar önsözde benim de üzerinde oldukça düşündüğüm bir konu da şunları yazmış:"Okul için hazırladığım ödevin konusu Türk Sineması'nda korku filmleri üretim problemiydi.Bizim kültürümüzde ve geçmişimizde korku sinemamızı besleyebilecek efsanelerin olup olmadığı.." Kesinlikle üzerine düşüdüğüm bir konu.Filmlerle pek aram olmasa da kitaplarla var ve aynı sorun kitaplarımızda da var.Korku,gerilim ve fantastik öğeler çok işlenen konular olmuyor malesef.
Gelelim kitaba.Kitap 10 hikâyeden oluşuyor.Benim en sevdiğim "Piyanist Uşakla Piyanist Efendi" oldu.Hikayede son derece hoşuma giden karanlık bir hava vardı ve sonunu da beklediğimden daha geç tahmin ettim.Kitaba adını veren hikâye sonuncu ve onun da oldukça iyi olduğunu söyleyebilirim.Ne var ki bu hikâyenin biraz daha araştırmayla genişletilip ayrı bir kitap haline getirilebileceğini de düşünmedim diyemem.Zevkle okudum,gönül rahatlığıyla tavsiyemdir.
Not:İlk korku filmimizin,1953 yılında Mehmet Muhtar'ın yönettiği "Dracula İstanbul'da" olduğunu da çok sevdiğim önsözler bölümü den öğrendim aklınızda kalsın.
Not:Bir tek "Siyah Beyaz Saray" hikâyesini malesef anlayamadım.Gerçekten.Anlabilecek olan varsa bi zahmet..
·
141 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.