İlk defa bir kitabı okurken gözyaşımı durduramadığımı söyleyerek incelememe başlıyorum.
Filistin içimde sürekli kanayan bir yara.. Mutluluğu gözyaşı içinde karşılayan insanlar, bir dava uğruna özgürlük uğruna verilen canlar.. Abdullah Galib bergusi bu kitabını bir hücreden yazıyor. Bir kadının, Filistinli bir direnişçi ile evlenmesi ve aktif bir şekilde direnişe katılmasını anlatıyor.
Acılarla yoğrulmuş imanla güçlendirilmiş bir insan ruhunu hangi güç tutsak edebilir. Allah'a sığınmış bir kalp bir insan başka kime ihtiyaç duyar ki. Kadının islamdaki yerini değersizleştirmeye çalışan, yalnızca cinsel obje olarak reklamlaştırmayı hedefleyen bir sistem içerisinde, bilinçli, kendini ve Allah'ını bilen bir kadının ne kadar güçlü durabileceğini anlatan bir kitap. Özgürlüğün Fecri.
Özgürlüğün en güzel İslam'da yaşanılabileceğini anlatan güzel bir kitap. İslam'ı anlamayan, kendi isteklerini ve arzularını İslam adı altında karşısındakine kabul ettirmeyi amaçlayan bir dönemdeyiz. Kadının, yalnızca erkeğe hizmet etmek zorunda olduğunu söyleyen ve ve bunu İslam'ın emrettiği gibi bir yobazca düşünceye bağlamak.. Bu kitapta ayrıca sevginin güzelliğine bir kez daha şahit oldum. Direnişçi iki insanın, hapiste birbirlerinden uzak kalsalar bile kalplerinin tek bir bedende bir olarak atması, bu kadar iğrençliğin yaşandığı bir çağda hepimize örnek olması umuduyla.. Buraya Vera şiirinden bir kesit bırakıyorum güzel insanlar sağlıcakla kalın.
Bilir misin Vera bu kaçıncı çocuk?
bu kaçıncı kertik yüreğe atılan?
eskisi gibi değil..artık daha da sancılı
sevdiğim özgürlük meydanları budalalardan
geçilmiyorsa
bil ki bu şehirde çocuklar ölüyor.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.