Rilke. Meral'e verdiği kitap, Malt Laurids Brigge'nin notları: "Bir mısra için insan kuşların nasıl uçtuğunu hissetmelidir." insan... İnsan... Küçük... "Küçük çiçeklerin sabahları hangi kımıldanışlarla açtığını bilmelidir". Ve insan, meçhul, meçhul... "Meçhul semtlerdeki yolları, beklenmedik tesadüfleri ve uzun zamandır gelmekte olduğu görülen vedaları düşünebilmelidir: hâlâ anlaşılmamış çocukluk günlerini..." O kadar çok, derin ve müphem... Nasıldı? Hatırlamıyor orasını. Sessiz. "Sessiz, kapanık odalarda geçen günleri ve deniz kıyısındaki sahaları, üstümüzdenesen ve bütün yıldızlarla uçan yolculuk gecelerini düşünebilmelidir. Bu da yetmez." Bu da... Bu da... Ha... Evet... "İnsanın birbirlerinden farklı bir çok sevda gecelerine ait hâtıraları olmalıdır; doğuran kadınların haykırışlarına ait, içine kapanan, hafif, beyaz, uyuyan lohusalara ait hâtıraları olmalıdır. Hem de can çekişen kimselerin yanında oturmuş bulunmalıdır. Kesik kesaçık odada ölülerle durmuş olmalıdır. Ve insanın hâtıraları... "