Kitap ile ilgili içimde oluşan his tamamen kıskançlık.
Evet kitapta her şey mükemmel değil. Anne-babanın ölümüyle başlıyor hikaye. Ama dağlarda, yeşilin içinde, doğayı tam anlamıyla hissederek yaşamak... evet zor şartlarda ama başkaları için değil sadece kendin için... kendi yiyeceğin için, kendi ısınman için, kendi düşüncen, kendi özgürlüğün... yaptığın hiçbir hareketin karşılığı değil, eylemin kendisi senin için. Doğayla en güzel eğitim. Evet az kişiyle ama öz bir yaşam. Ne diyebilirim ki? Sadece şehir yaşamına sıkışmış bir insan olarak koca bir iç çekiş ve kıskançlık...
Dışlanmışlığı da işlemiş, yalnız bırakılan acı çektirilen bir halkın kırgınlığı da var. Bilmiyorum sanırım çeviri iyi değildi ama edebiyat gibi değildi. Karşımda birisi yamuk yılık ve sık sık tekrar eden cümlelerle, bazen gereksiz, bazen fazla düz anlatımıyla yine de okumaktan pişmanlık duymadığım, okuyana bir şeyler katan, düşündüren, bazı hisleri anlatan/hissettiren, öğütlemeden öğreten bir kitap..
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.