Hiç bir soruya cevap alınamayan, zevksiz ve sonunda kudurtan bi kitap oldu. O kadar çok soru var ki hala şu kim? Bu kim? Gerçekler neler diye kıvranıp durdum ama bir türlü cevap bulamadım. Ediz karakteri 'zamanı gelince öğrenirsiniz' repliğini her kullandığında kitabı duvara fırlatıp, üstüne benzin döküp yakmak istedim. Öznur hanımın bitmek bilmeyen betimleme, rüya, iç dünya karmaşasından bahsetmiyorum bile. Resmen cümle arasına 2 sayfalık bir Doğanın düşüncelerini anlatıyor. Kitabı şuan bitirip yorumladığım için hıncımı alamıyorum. Liseden beri beklediğim, seri bitince okuyacağım dedim kitabın böyle çıkması çok büyük bir hayal kırıklığı. Eğer bir üçüncü seri gelecekse de 20 yıl sonra gelir artık.