Evinizde yaşıyordum. Bir yıl geçti. Günün
birinde, biçimi bozulmayacak, dikişleri
atmayacak çizmeler isteyen bir bey geldi.
Yüzüne baktığımda, omuzlarının üstünde
arkadaşımı, Azrail’i gördüm. O meleği benden
başka gören olmamıştı; onu tanıyordum; akşama
varmadan, varlıklı beyin canını alacağını
biliyordum. ‘Adam bir yıl sonrasına hazırlanıyor
ama akşama varmadan öleceğini bilmiyor!..’
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.