Dört tanesi Romen Masalları başlığı altında olmak üzere toplam 21 tane masal var kitabın içerisinde. Serinin kendime en yakın bulduğum ve sevdiğim kitabı "Türk Masalları" oldu. Masalların hepsi de birbirinden samimi, güzel ve "bizden". Genel olarak İslamiyeti kabul ettikten sonraki Türklerin hayatına dair motifler içeriyor gibi geldi bana. Ama geleneksel Türk motifleri denen şeyi çok net bir şekilde görüyorsunuz. Her ne kadar hayat şeklimiz değişmiş olsa da yine de aşina olduğumuz bir yan var masallarda. Hiç sıkılmadan, büyük küçük herkesin okuyabileceği bir kitap. Ben "Gündemde çok bunalıyorum, bir masalın içine gireyim" diyerek başlamıştım okumaya. "Sonsuza kadar mutlu" bir son beklerken son masalda prens öldü, atı kaçtı, prenses arkada gözü yaşlı kaldı. Masalda bile mutlu sonu bulamamak açısından güzel bir ders de veriyor kitap bence. Diyor ki: "Sonsuza kadar mutlu olmak diye bir şey yoktur. Acı da hayatın içinde olması gereken normal bir durum. Ona da yer açın" :)