96 syf.
·2 günde·Beğendi·7/10
Kitabı okuduktan hemen sonra içimde Sezen Aksu’nun “Yapacak hiçbir şey yok gitmek istedi gitti
Hem anlıyorum hem çok acı tek taraflı bitti” şarkı sözleri mırıldandı. Tam da öyle bir kitaptı çünkü. Böyle sonlar genelde Stefan Zweig’in eserlerinde olur. Dostoyevski’nin hacmi bu kadar küçük ve sonu bu kadar çabuk olan bir eserini ilk kez okudum. Farklı bir Dostoyevski eseri oldu benim için. Hem konusunu hem de sonunu sevdim. Ben kitabı mutlu sonla bitirip huzurla yâd edenlerden değilim. Benim için iyi bir kitap; okurken sıkıntı veren, çarpıcı bir sonla biten ve insanı demirden bir yumrukla sarsıp uzun bir müddet hafızasını hangi duyguyla olursa olsun meşgul edendir. Bu nedenle kitap çok kolay ilerlese de sonu beni tatmin etti. Eee acıdan beslenmek bunu gerektirir