Biliyor musunuz bilmiyorum ama Zweig eşi ile birlikte intihar etmiştir. Savaşın o yıkıcı yıllarında yazdıkları arasında, ruh halini en derinden hissettiğim kitap bu oldu sanırım.
Öykülerin böyle bitişi belki de yapacağı şeyin haberciydi. Yalnızlığını dile getiremedikçe konuşamadıkça belki de hikayelerine yönelmişti. Bunlar elbette ki benim görüşümden ibaret. Her koşulda bu üç öyküsünde savaşa olan yorgunluğunu, hissettiği yalnızlığı ve ölüm tasası yaşamadan sevdiği insan ile beraber ölmek istediğini bize söylüyor.
Her zaman derim Zweig benim için başka bir yazardır. Kitaplarını ne zaman elime alsam başka bir dünyaya tüm gerçekliği ile beraber adım atıyorum. Bu kitabı da bize 3 ayrı dünyayı önümüze seriyor. Keyifli okumalar dilerim.