Korkuyoruz. Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz. İnsan olmaktan korkuyoruz. İnsan yerine bir yığın kuklalar yaratıyoruz. İnsana benzetirsek, onlara acımaktan korkuyoruz. İşin içine bir kere acıma girerse, ondan bir daha kurtulamamaktan korkuyoruz.
Bu dipsiz kuyuya düşmeye insanın geçmiş deneyimleri yol açıyor ne yazık ki. Peki bizim mottomuz ne olacak : “Geçmiş tecrübelerim beni yönetemeyecek.”Eğer bir güzel insan tanımak için bin tane kötü insan ile yüz göz olucaksam olsun önemli olan o bir tane güzel insanı tanıyabilmek.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.