İrşad Eryılmaz: Evet her ölüm erkendir. Ama 18le 90 arasında bir kaç nesil farkı var, 15te kanser ol, ömrünün baharında ölümle burun buruna gel. 18 de günlerin sayılsın Oysa Hakan, daha çocuk... Avurtları çökmüş, yüzünde eski bir tebessüm Yarına dair hiç bir şey yok Bir yarın daha var mı Hayatta mücadele edilecek ne varsa kaybedilmiş Ertelemek değil, bitmek üzere bir hayat Okulu geçememek, üniversiteside bir yıl uzatmak, yada tam evlenecekken bir aksilik olup başka bir tarihe ertelemek gibi değil Her şeyi silmek, hiç okula gidememek bu Top oynayacak, misket yuvarlayacak yaşta oysa Daha sevecek, ayrılacak Bir süre arabesk şarkılar dinleyecek Her sabah aynada saçını jöleleyip beğendiği kıza açılmak isteyecek Yani yaşayacak yaşta, umut denen yokluğu yaşatacak yaşta 3 yıl boyunca bir ümit, iyi olacak düzelecek.. Düzelmedi, her gün bir önceki günün özlemi içinde yavaş yavaş eriyor oysa. Her zaman gülen, biraz haylaz ama saygılı Daha çocukken büyümek, çocukken ölmek ne kadar yakışır bir insana Orta okul sırasında, uçurtma yapmalıydı Kavga etmeli, küsmeli, barışmalıydı Öğretmen olmak bu kadar zor bazen Bir çocuğa kızmayı özler mi insan Arada azarlamayı, bazen oturup konuşmayı Ona bir şeyler verme telaşını, geleceğe dair Şimdi ne verebilirim, bir dünya hayat, bir dünya söz kaldı boğazım da Yutkunamıyorum Her şey boğazımda kalıyor...

İrşad Eryılmaz

Evet her ölüm erkendir. Ama 18le 90 arasında bir kaç nesil farkı var, 15te kanser ol, ömrünün baharında ölümle burun buruna gel. 18 de günlerin sayılsın Oysa Hakan, daha çocuk... Avurtları çökmüş, yüzünde eski bir tebessüm Yarına dair hiç bir şey yok Bir yarın daha var mı Hayatta mücadele edilecek ne varsa kaybedilmiş Ertelemek değil, bitmek üzere bir hayat Okulu geçememek, üniversiteside bir yıl uzatmak, yada tam evlenecekken bir aksilik olup başka bir tarihe ertelemek gibi değil Her şeyi silmek, hiç okula gidememek bu Top oynayacak, misket yuvarlayacak yaşta oysa Daha sevecek, ayrılacak Bir süre arabesk şarkılar dinleyecek Her sabah aynada saçını jöleleyip beğendiği kıza açılmak isteyecek Yani yaşayacak yaşta, umut denen yokluğu yaşatacak yaşta 3 yıl boyunca bir ümit, iyi olacak düzelecek.. Düzelmedi, her gün bir önceki günün özlemi içinde yavaş yavaş eriyor oysa. Her zaman gülen, biraz haylaz ama saygılı Daha çocukken büyümek, çocukken ölmek ne kadar yakışır bir insana Orta okul sırasında, uçurtma yapmalıydı Kavga etmeli, küsmeli, barışmalıydı Öğretmen olmak bu kadar zor bazen Bir çocuğa kızmayı özler mi insan Arada azarlamayı, bazen oturup konuşmayı Ona bir şeyler verme telaşını, geleceğe dair Şimdi ne verebilirim, bir dünya hayat, bir dünya söz kaldı boğazım da Yutkunamıyorum Her şey boğazımda kalıyor Ona verecek çok şey varken her şey anlamsız Oysa şimdi yatağında ölümü bekliyor, lise sırasında olması gerekirken Teneffüs zilini beklemek, beden dersinde maçın başlamasını öğretmenin serbestsiniz demesini beklemesi gerekirken Ölümü beklemek Bir yarın daha varmı bilememek Umut edememek Ölmek için erken, yaşamak için çok geç denilen şey bu işte İşte Hakan her gün biraz daha erirken Ve ben hiç bir şey yapamıyorum Ne kadar güçsüz ve aciz olduğu mu görüyorum. Öğrencim Hakan için dua edin... Dua her kapıyı açar.

·1 alıntı·

9 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.

Gönderi

İrşad Eryılmaz