Puan vermedi·200 syf.··
2019 110. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 04 Aralık 2019 21:25
·~Dedemin Bakkalı|Şermin Yaşar~
Birilerine hayran olup, sevmeye korkar olduğumuz zamanlardayız. Ne iyi insan dediğimiz birine bir bakıyoruz aslında maskelerden ibaret, yanılgılarla doluymuş. O yüzden Şermin Yaşar’ı aman nazar değmesin, değişmesin, çizgisini bozmasın diye okuya üfleye seviyorum desem yeridir. Hüznüyle hüzünleniyorum, neşesiyle mutlu oluyorum.
Gelelim Dedemin Bakkalı’na, kitabı bir minik öğrencim okumuş. Birgün bana kitabı okuyup okumadığımı sordu. Sonra da “Aa dur ben sana getireyim de oku” dedi. Olur dedim. :) Çocuklar bir kitabı tavsiye ediyorlarsa , mutlaka okunmalı. Tebessümle okuyup bitirdim. O hiç büyümeyen çocuk yanınıza bu kitabı mutlaka okuyun, bırakın bakkalın çırağı ile arkadaş olsunlar.
Kitaptan Alıntılar:
•Çocuklar asla unutmaz, büyüseler de unutmaz...
"Çocuk kalbi affeder ama asla unutmaz!"
•Yetişkinlerin bu şartlı iyiliklerine deli oluyorum.
•Bu yetişkinlerde yenilik, yaratıcılık, pratik düşünme diye bir şey yok. Nokta.
•Yetişkinler böyledir ,sen gerçeği söylersin onlar güler.
•"Ağladığına göre kesin suçlu" dediler.
"Ağladığına göre suçlu" ne demek ya? "Ağladığına göre çaresiz demek ki, ağladığına göre üzgün demek ki, ağladığına göre bir derdi var demek ki" demek varken "Ağladığına göre suçlu" nedir ya ?
•Her zaman, zekası ile övünen yetişkin milleti, aslında kafasını pek çalıştırmaz. Genelde olayların görünen taraflarıyla ilgilenir ve altında yatan nedenlere bakmazlar. O yüzden de çokça yanılırlar. Onlara gerçeği anlatmaya çalışma, anlamazlar.Ayrıca insan suçlamaya bayılırlar.
•Belkide haklılar. Onlar yetişkin ama ben çocuğum. Benim hiçbir şey bilmediğimi sanıyorlar. Hiçbir şeye üzülmediğimi, işimin gücümün yaramazlık olduğunu sanıyorlar. Bir gün onlara çok yanıldıklarını göstereceğim. Bunun için okumam lazım.
•Bana zamanında, " kime çektin sen" diyenler şimdi "ayynıı ben" diyorlar. "Hıı" diyorum içimden, "aynı sen!" Olanları unuttum mu sandınız? Unutmam..
•Yetişkinler böyledir, gereksiz şeylerle kendilerini üzmeye bayılırlar.
•Aslında biz çocuklar gayet dürüst insanlarız. Yaptıklarımızı gizlemeye, gizli işler çevirmeye bizi kendileri sevk ediyorlar. Sonunda bizi de kendilerine benzetecekler...
•Annelerin en büyük korkusunun çocuklarının aç kalması olduğuna emindim. Anneme ne desem konuyu yemeğe bağlıyordu.
- "Anneee, ben büyüyünce belki yazar olurum."
- "Sen önce yemeğini ye de bakalım, yazarlık geri kalsın."
- "Bence ben piyano falan çalamam ama belki org çalabilirim, değil mi anne?"
- "Kahvaltını bitir hadi, okula geç kalma."
- "Anneee, Esralar var ya, tatile gidiyorlarmış."
- "O tabağı bitirmezsen sen sokağa bile çıkamazsın, ne tatili?"
- " Anne karnım ağrıyor benim."
- " Yemek yemezsen ağrır tabi."
Yemek, yemek, yemek, yemek!
• Oralet dünyanın bütün dertlerini siliyor sanki, buna inanıyor.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.