Gönderi

Bazıları, mum misali yana yana tükenir
Bilir misiniz? Babam, Yıllarca annemin ölürken ağzında yarım kalan naneli sakızını sakladı, Saç tarağına takılan üç beş saç tellini kokladı. . -Allah kimseyi sevdiklerinin kokusuna muhtaç etmesin !...- . Balkondaki çiçekleri üşümesin diye içeri alan babamı, annemi buz gibi toprağa vermek yıktı en çok. . Bana gelince, Babamın hastaneye yatarken dönünce alırım diye bıraktığı cüzdanını, ağızlığını, tespihini, Bir gün veririm umuduyla hâlâ yanımda taşırım. Kaldırmaya kıyamadığım, Koltukta asılı hırkasıyla sabah akşam selamlaşırım. Bakıp bakıp iç çektiğim o hırkanın yalnızlığı öyle bir oturur ki yüreğime, Bir sarılıp, bir vedalaşırım.
Şiir
··1 alıntı·
786 Gösterim
15 Yorum
Bütün sevdiklerimiz aynı anda ölelim isterdim. Çocukça biliyorum ama isterdim. Kalan olmak çok zor.
Ölümün dokunmadığı ev yok. Ve bu acı kiminle paylaşılsa herkes kendi acısını da tekrar tekrar yaşıyor. Ben de babammm dedim......😢😢😢
Amin,bende annemin kokusunu,babamın şarkılar söylediği anları çok özlüyorum.
Ben de ikide bir ölen abime telefon açarım.😞
Kanki benim de babam öldü ama ben babişin cep telefonunu hala silemedim.
Reklam
😢
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.