Orwell'in en bilinen distopyasından merhaba. Şimdiye kadar distopya türünde üç eser okudum. Okurken anlamak için zorlandığım ama zorlandığım halde okurken zevk aldığım tek eser 1984.
1950 yılındaki nükleer savaş dünyayı üç süper güce ayırmıştır. Bizim olayımız Okyanusya ülkesinde geçmektedir. Ülkeyi başında Büyük Birader adlı lider bulunan parti yönetmektedir. Ülkeyi üç kısımda incelemek mümkün: İç Parti üyeleri, Dış Parti üyeleri ve Proleterler. Parti üyeleri her an tele-ekranlar tarafından izlenmektedir. Partiye karşı bir hareket, bir söz, akıldan geçirilen bir düşünce ya da yüze yansıyan bir memnuniyetsizlik suç. Cezası buharlaştırma. Bugün kayıtlı olduğunuz sistemden yarın isminiz yok ediliyor. Hiç var olmamış oluyorsunuz.
Proleterler kendi haline bırakılmış. Onları izlemeye gerek bile yok. Tek dertleri yaşam mücadelesi, karın tokluğu. Böyle şeylere akılları ermez. Parti onları bu durumda tutmak için çaba sarf etmekte.
Bu ülkede bireysellik yok, aşk yok, cinsellik yok. Bunlara harcayacağınız enerjiyi Parti'nin gelişimi için harcamalısınız. Evliliğe ancak Parti'nin seçtiği kişiyle parti yararına olacaksa izin verilir. Cinsellik hicbir güzel duygu hissetmeden parti için çocuk dünyaya getirmek için serbesttir. Ona da parti karar verir.
Parti kesinlikle sorgulanamaz. O mükemmeldir. 2×2=5 diyorlarsa sonuç 5'tir. Geçmişle istediği gibi oynar. Dün var olan bilgiyi bellek deliklerine atıp yakar. Bugün doğrular değişmiştir. Tarihi istediği yönde günceller.
Var olan sözlükten her geçen gün kelimeler silinmektedir. Çünkü cahillik mutluluktur. Düşünmemek mutlu hissettirir.
Aile kavramının içi de boşaltılmıştır. Çocuklar anne babalarının yanlışlarını partiye gammazlamalari için egitilmektedir. Onlar devrimin minik ajanlarıdır.
Kitap başta sistemin kölesi olan baş karakterin sistemle savaşı ve bunun sonuçlarını içeriyor. Düşünebilmek, kendi kararlarımızı verebilmek, özgürce yaşayabilmek ne kadar değerli değil mi sevgili okurlar ?
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.