Düşler, Kâbuslar ve Gelecek Masalları |4+/5|
Yakın zamanda okuduğum ikinci Doğu Yücel Kitabı. Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adamı okuyup son kitabına baktıktan sonra şimdi Düşler, Kâbuslar ve Gelecek Masalları’nı okuyup ilk kitabına döndüm. Benim okuduğum Can Yayınları’ndan çıkan versiyonuydu ve eğer yanlış hatırlamıyorsam bu kitap yıllar öncesinde Can Yayınları’na yayınlanılması için gönderilmiş ama yayınevi reddetmiş. İnsanı gülümseten bir ironi, tıpkı kitabı okurken gülümsediğiniz gibi.
Doğu Yücel’in en sevdiğim yanı, fantastik olmayan olayları bile fantastik romanları okurken duyduğum ilgiyi uyandırarak anlatabilmesi. Mesela bu kitaptaki öykülerden birinde, bir karakterin sınava hazırlanma sürecine şahit oluyoruz. Başka bir eserde böyle bir süreç oldukça yavan ve okuması keyif vermeyecek bir şekilde geçebilecekken bu kitapta öyle olmuyor. Tempo hızlı değil ama ritimli. Bir kere başladığınızda kazandığınız hızı, sonuncu öykünün son sayfasına kadar sürdürebiliyorsunuz.
Ki ben bitmemesini istedim. Bir ilk kitap için çok başarılı bence. Önsözde yazıldığı üzere, bu kitaptaki öykülerden biri olan Aşk, Şeytan ve ÖYS Üçgeninde Bir Faust öyküsü Üniversite zamanından önce yazılmış. Gerçi aynı önsözde öykülere ufak bir dokunuşun gerçekleştiği yazsa da ben eminim ki ilk yayınlanan halleriyle okusam aynı şekilde etkilenirdim.
Ben on altı yaşımda yazdıklarıma editör olarak bile yaklaşamadım. Radyoaktif bir madde gibi görünmüşlerdi bana uzaktan bakınca.
Çeşit çeşit öyküler sizi çeşit çeşit ruh hallerine sokuyor. Kiminde gülüyor, kiminde etkileniyor kiminde ise hüzünleniyorsunuz.
Yazarın kitaplarına başlamak için de en uygun yol da bu kitap sanırım. Hem onun yazı tarzını tanıyabilir ve bu tanımayla birlikte öteki kitaplara geçtikçe bu yazı tarzının nasıl geliştiğine şahit olabilirsiniz.
Bu yorumlamada, daha önceki yazarın diğer kitaplarına yaptığım yorumlardaki ifadelerin benzerlerini kurmuş olabilirim. Eğer gerçekten öyleyse özür dilerim. Her öykü beni farklı bir biçimde etkilemeyi başarıyor ama ben farklı bir biçimdeki yorumu yeniden yazamıyorum. Yine de şunu diyebilirim ki, Doğu Yücel’in öykülerini, aynı eseri ikinci defa tüketmekte konusunda çok seçici olan ben, birkaç defa okudum. Kitabı bitirdikten sonra bazı öykülere geri dönüp hemen ikinci bir defa daha okudum.
Pazar sabahı yayınlanan çizgi film kuşağı gibi kitap çünkü. Birbirinden farklı çizgi diziler geçiyor ekrandan ve hepsi bitene kadar gözünü ekrandan ayırmadan izliyorsun, bitince de tekrar izlemek istiyorsun. Tabi o zamanlar internet yoktu evde ve yeniden izlemek için bir hafta beklemek gerekiyordu.
Fantastik Türk Edebiyatı’ndan bir şeyler tüketmek istiyorsanız Doğu Yücel, yazdıklarına ilk bakmanız gereken insanlardan biri bence. Düşlerinizin gerçek olacağı güzel günler dileğiyle. Kendinize iyi bakın.
··
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.