İçten içe Peyami’ye duyduğum hayranlık ile bir solukta okuyacağımı bildiğim Dokuzuncu Hariciye Koğuşu’nu elime aldığım ilk andan itibaren kendini anlattığını çok iyi anlamıştım. Elbette Peyami’nin kalemine alışık olduğumdan sonunu tahmin etmiştim. Tasvirleri, kelimeleri ve cümle dizilişleri hep şahsına münhasırdır. Kitap konu itibariyle kendi yaşantısından çıkardığı kısacık zaman dilimini ihtiva eden bir içeriğe sahip. Ama öyle psikolojik bir kitap ki; o acıyı o ıstırabı içten içe hissetmemek mümkün değil. Bir ara gerçekten burnuma hastane kokusu geldiğini inkar edemem.
İçine çekmesi bir yana size olayları yaşatan bir kitap. Zaten bize bu hissi bu kadar derinden hissettirmesinin sebebi yaşamış olmasıydı.
Ah Nüzhet ah..
Kitabın psikolojik etkisi bir yana içinde çok derin hayat dersleri bırakıyor insana. Spoiler vermek istemediğimden yaptığım alıntıların yeterli olacağına inanıyorum.
Peyami’nin kalemine sağlık bir kitabı.
Başyapıt.
Okunmalı. Okunmaya değer.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.