Uzun süredir okumak istediğim bir kitaptı ancak beni hayal kırıklığına uğrattı. Aslında kitabın başlangıcı süperdi. Çok güzel bir şekilde tarihte devam ediyordu hikaye... Hayyam, Nizam-ül Mülk ve Hassan Sabahın ilginç bağları, güzel bir üslupla ilerliyordu. Sonra bir anda yazar Hayyam’ın yazmasına nasıl ulaştığını anlatmaya koyuldu. Apayrı bir hikayeye geçti ve açıkcası o kısımdaki hikayeyi hiç sevmedim. Kitabın ilk başındaki gibi beni içine almadı. İki ayrı kitap olabilirmiş gibi geldi bana. Çok seveni var fakat ben hiç beğenmedim.
·
7 Gösterim
2 Yorum
Ben de sizin gibi kitabın ilk kısmını daha çok beğendim, keşke o şekilde devam etseydi diye düşünmeden edemedim. Ama ikinci kısımda, Anlatıcı 'nin Rubaiyat'i nasıl elde ettiği bölümlerde de, arka planda oldukça kuvvetli Iran tarihi var ki, ben bu bölümü de ilgi çekici buldum.
Bana gore konu aslında Rubaiyat degil, daha çok Rubaiyat çevresinde Iran tarihi demek doğru olur.
Kitap aslında Ömer Hayyam, Hasan Sabbah ve Nizamülmülk'ten çok Rubaiyat'ı konu alıyor. O yüzden sonu o şekilde bitiyor. Yoksa tamamı Hayyam, Sabbah ve Nizam'dan oluşan bir roman olurdu. Esas hikaye Rubaiyat..
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.