Saat onikiyi geçti, yalnızlığa temas eder gibi öpelim gecenin alnından. Anlamsızca yüzlerce şey düşünebilirim, hiç görmemiş hiç yaşamamış gibi.. Hayallerimi yıldızlara satabilirim bu gece!
Evet o yüzden toz pembe hayallere sığınmaya ihtiyacımız yok. Ben karamsar değilim, sadece önceliklerimi erken farkedebiliyorum, o kadar. Buda insanın kendi içinde gelişim cabası.
O hayalleri rafa kaldıralı çok oldu, kimsenin hayatını ziyan etmeye gerek yok. Sonuçta her şeyin başı güzel olurken, sonunda her zaman berbat bir sonuçla o sayfayı kapatırız. Ve rafa kaldırdığın kitap, bir toz tanesi daha örter üstüne.