Murat Menteş Kitap, Nuh Tufan adında albino rahatsızlığı olan bir konservatuar öğrencisinin yaratıcı zekası ile başına açtığı belaları anlatıyor. Evet, bu tel cümle ile kitabı özetlemiş sayıyorum kendimi.
Ve hem size hem kendime dürüst olmam gerekirse kitap, kendi özümüzle aramızda bir hayal kırıklığına neden oluyor. Şöyle ki yazarın sağdan soldan yaptığı alıntılar müthiş, sallamasyonları harika, kitapta filmler, sarkılar, oyuncular o kadar çok ki gerçekten tam anlamıyla bir cephane gibi. Bir zaman sonra araştırmaktan sıkılıp sadece not almaya başlıyorsunuz. Kendi özümüzle aramızda bir hayal kırıklığına sebep oluyor dememin sebebi de tam olarak burada ortaya çıkıyor. İnsan bunları görünce kendi yazdıklarını çöpe atası geliyor. Taşmak için dolmayı bekliyoruz. Ama acaba daha ne kadar bekleyeceğiz? Diyor.
Kendi kişisel menkibemi bir köşeye bırakırsam, kitapta her şey var dostlarım. Aşk, dostluk, yabancılaşma, yalnızlık, ironi, katakulli, kendini arama, belki başka bedende kendini bulma :), absürdlükler, atmasyonlar işte artık ne isterseniz içinden çeker alırsınız.
Söyleyeceklerim bu kadar Alper Canigüz'ü ve Onur Ünlü'yü çok severken Murat Menteş ile neden bu kadar gec tanıştım inanın bende bilmiyorum. Umarım bunun telafisi olur.
