1921 yılında Pulitzer ödülünü kazanan ilk kadın olan Edith’in bu kısa romanı, Sığınak, tamamen bir kadının iç dünyası üzerine yazılmış. Burada göze çarpan bu kadının kendisiyle olan mücadelesi...
Tolstoy nispeten özetlemiş aslında: Başkalarını çok düşünen bir kimse kendisini unutur.
Başkalarını düşünme sınırını ayarlayabiliyor muyuz? Bunun ne gibi bir sonuçları var?
“...ipin ucunu bir an bıraksaydın, dibe çökerdim...ve eğer çökseydim bir daha sağ çıkamazdım”
“Sana bir şeyleri açıklamaya çalışmaktan, seni benim gibi düşünmeye zorlamaktan bezdim. Orada öylece duruyor, yaptığım her şeyi gözlüyordun.”
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.