Pisagor'un bir sözü vardır. (Kitapta da geçer) "Cor no edito" Yani "kalbini yeme/yüreğini kemirme" Posta Kutusundaki Mızıka da yüreğini kemirenlerin kitabı. Edebiyat dediğimiz şey zaten içimizde fokurdayan tencerenin kapağını aralayan el değil midir? O ele sahip kişi yani yazar bizim yerimize içimizi döker, sesimizi yükseltir, gözlerimizi aralar. Kaynamaktan suyunu çekmek bilmeyen bu kalbimizi duyar. Bu defa duyuruyor sesimizi Ali Ural.
Kitap 61 mektuptan oluşuyor. Sevgili Dost ile başlayan bu mektuplar şüphesiz ki okuyucunun posta kutusunda birikiyor. Açalım tek tek o mektupları öyleyse. Muazzam eser. Muazzam anlatım. Dolu dolu. Kesinlikle okuyun, okutun derim.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.