Acının, dramın, hüznün adamı Yılmaz Güney. Bir o kadar da mertliğin, delikanlılığın, yoksulların babası Yılmaz Güney. Ağalara, onların zorba dolu yönetimine meydan okuyan bir adamın hikâyesidir Acı. Çiçek Ali ve Zeliha'nın öyküsüdür Acı. Haceli Ağa'nın tuzağına düşmüştür garibim Ali. Kıymıştır Yasin'e. Avanos'un yiğit oğlu, Zeliha'nın ağabeyi, güçlü, gözüpek Yasin'ine. Mapusdamı görmüştür Ali. Duymuştur orada buz gibi duvarların soğukluğunu, tatmıştır orada gardiyanların kızılcık sopasını, dayanmıştır müdürün bağırtılarına, gözyummuştur bazen yerde atılan zarlara, yetimin kursağından çalınacağını bile bile. Eh, akıllanmıştır da Çiçek Ali. İsmi gibi çiçekler açmıştır yüreğinde. Anlamıştır kan davasının ne menem bir kötülük olduğunu, anlamıştır köyün tek ağası Hacelilerin ne gaddar bir domuz olduklarını, öğrenmiştir tek doğru yolun sevgi, saygı, hoşgörü ve muhabbet olduğunu. Dönmüştür 15 acı yılın sonrasında köyüne. Yapışmıştır Avanos'un dizine, vurulmuştur Zeliha'sına. Tabii kötülük, zorbalık boş durur mu? Rahat bırakmayacaklardır Çiçek Ali'nin yakasını, huzurunu? Fakat o bildiği yolundan dönmeyecektir asla.
Yönetmenliğini ve senaryosunu kendi yazıp kendi oynayan Çirkin Kral Yılmaz Güney, rol arkadaşı Fatma Girik ile bizlere bir kez daha doğrunun, insanlığın, özgürlüğün ne kadar güzel bir şey olduğunu göstermişlerdir. Haceli gibi ağaların her zaman, garibanın sırtından paralar kazanıp, onlara bir avuç buğdayı çok gören, kızına avradına göz diken o domuzların nasıl birer canavara dönüştüklerini anlatmışlardır. Fakat bunun yanında da umudun, güzelliklerin, alınterinin, ekmeğin sevdasıyla her daim zorbanın karşısında olup, göğsünü siper edecektir Çiçek Aliler, Zelihalar. Onların ekip diktiği tohumlar bir gün kocaman fidan olup ağaca dönüşeceklerdir. Haceliler gibi zalim ağaların despotluğu bir gün bitecek. Ertesi gün doğan güneşle hatırlayacağız tekrardan Çiçekleri, Alileri...
··
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.