Daha önce hiç aklıma gelmemişti bir idam mahkumunun ruh halini düşünmek, belki de yakınımızda idam gibi bir seçeneğin olmamasından mütevellit. Kitap çok iyi açıklama yapmak istemiyorum ama iki noktada çok etkilendim; biri hapishanedeki odasından idam için ayrılırken yaşadığı durum. Samanlarla kaplı yatağı, kara duvarlarla çevrili odası bile güzeldi dönüp baktığında, ölümden güzeldi... Diğer bir nokta ise kızının onu tanımaması ve yaşadığı acı. En az ölüm kadar acıydı, hafızasinda yaşamak istediği son insanın onu tanımaması. Bu acıyı tattığında ruhen öldü giyotinden önce...