Feynman'ın bakış açısına göre, elektronla bir olasılık dalgasının ilişkilendirilmesi gerekmemektedir. Onun yerine, aynı ölçüde, hatta biraz daha tuhaf bir şeyi düşünmemiz gerekmektedir. Her zaman tümüyle bir parçacık olarak görülen elektronun ekranda belli bir noktaya ulaşma olasılığı, oraya ulaşan tüm olası yolların bileşik etkisinden oluşmaktadır. Bu da Feynman'ın kuantum mekaniğine "yolların toplamı" yaklaşımı olarak bilinir.
İşte bu noktayı kavramamızda klasik eğitimimiz yetersiz kalmaya başlıyor: Nasıl oluyor da bir elektron aynı anda farklı yolları, hem de sayıları sonsuzu bulan farklı yolları katediyor? Bu, savunulabilir bir itiraz olarak görünüyor, fakat kuantum mekaniği -dünyamızın fiziği- böyle sıradan itirazların vaktinin geçtiğini görmemizi zorunlu kılıyor. Feynman'ın yaklaşımının kullanıldığı hesapların sonuçları, dalga fonksiyonu yaklaşımının kullanıldığı hesaplarla, onlar da deneylerle uyuşmaktadır.