Öfkeliysen öfkeli ol. Bu risklidir,
ama gülümseme, çünkü bu dürüst olmaz. Ama
sana kızdığında sırıtman öğretildi; oysa o
sırıtış sahte, bir maske gibi... Sadece bir dudak
hareketi, hepsi o. Kalp öfkeyle, zehirle dolu ve
dudaklar gülümsüyor ,sahte bir fenomen
oluyorsun.
O zaman başka bir şey daha oluyor:
gülümsemek istediğinde gülümseyemiyorsun.
Tüm mekanizman ters yüz olmuş, çünkü
kızmak istediğinde kızmadın, nefret etmek
istediğinde etmedin. Şimdi sevmek istiyorsun;
aniden mekanizmanın çalışmadığını fark
ediyorsun.