Mahallede Kaybolma Diye | 4/10
“Mahallede kaybolma diye” adlı romana büyük bir heyecan ile başladım. Genelde dedektif ve gizem içeren romanları bayılarak okuyan ben, üzülerek söylüyorum ki kitabın sonunu zor getirdim. Yazarın kalemine hayran kaldığımı söyleyemem. İlginç bir konuyu çok daha farklı ve hoş bir dilde okuyucuya geçirebilecekken zor ve karışık bir dil kullanması bence yazarın en büyük eksiği. Anlatı şimdiki zaman ve geçmiş zamanda git gellerle sürekli değişmeye başlıyor ve yazarın başına gelen olayların hangi zamanda gerçekleştiğini anlamak biz okuyucular için zorlaşıyor. Rüya ve gerçek okuyucu için iç içe geçmeye başlıyor. Geçmişte çıktığı yolculuğu ve eski hatıraları çok kapalı ve karamsar anlatması da kitap hakkındaki eleştirilerimi olumsuz yönde etkiledi. Bir süre sonra işlerin gizemini kaybettiğini ve yavaş yavaş kitabın hissettirdiği heyecan duygusunun yok olduğunu anlıyorsunuz. Ayrıca anlatının çoğu kısmında belirsizlik ve durağanlık olduğunu hissettim. Bu olumsuz düşüncelerimden sonra diğer okuyucuların ne düşündüğünü merak ettim ve biraz araştırdım. Okuduklarımdan çıkardığım şu ki, Patrick Modiano soyutsal bir dil kullanıyor. Genellikle durum öykülerini kaleme alan Modiano’nun kalemiyle çok uyuşmadığımı anladım. Tüm bunlara rağmen kitabın özü ilgi çekici bir konuya dayanıyor. Kitap bir arayış hikayesi. Aslında insanın ne seçimler yapmış olursa olsun benlik arayışı içinde olan bir adamın hikayesi. Daha farklı bir tarzda kaleme alınsaydı yorumum çok daha farklı olabilirdi.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.