Nefret Oyunu | Kitap Yorumu
Gerçekten içimi sıcacık yapan, çok tatlı bir aşk romanıydı. Lucinda Hutton ve Joshua Templeman batmanın eşiğindeyken birleşen iki firmanın yöneticilerinin asistanları. Birleşme sonrasında aynı ofiste çalışmak zorundalar ama ufak bir sorun var; birbirlerinden ölesiye nefret ediyorlar. Tabii aşk ve nefretin birbirlerine olan yakınlığı bir süre sonra bu ikili üzerinde etkisini göstermeye başlayınca işler biraz değişir.
Uzun zamandır bu kalitede bir aşk romanı okumamıştım. Kitaptaki hiçbir şey gereksiz uzatılmamıştı. İlk başta Josh ve Lucy arasındaki atışmalar, o kadar tatlı ve yerindelerdi ki, birbirlerine karşı skor tutmaları, hazır cevaplılıkları harikaydı gerçekten ve bu kısmın uzatılmaması da kitabın yazımında verilen en doğru karar olmuş bence. İlişkilerinin şekillenişi, önlerine çıkan engellere tepkileri, o geçmişten gelen tahmin ettiğim ama yine de ‘hadi yaa!’ dediğim ayrıntı çok çok harikaydı.
Joshua Templeman çok çok...çok iyiydi. Ancak bir kitapta olabilecek iyilikteydi. Diyecek söz bulamıyorum gerçekten Josh için. Umarım bundan sonra okuduğum aşk romanlarında da Josh’ı okurken aldığım zevki alabilirim, bu çok zor ama. Josh gerçekten muhteşemdi. Lucy de çok tatlı bir kadın karakterdi. Bana biraz Senden Önce Ben’in Louisa Clark’ını anımsattı. Renkli karakteri ve kıyafetleri, kararsızlıkları, şirin koleksiyonculuğu, ‘çilek kız’lığı, çocuksuluğu çok tatlıydı. Ve iki ana karakterimizin de aileleri de çok güzeldi -Josh’ın babası hariç- özellikle Josh’ın annesine bayıldım. B&G CEOlarından Helene de muhteşem bir patrondu, romantikliği ve Lucy’e olan desteği çok güzeldi.
Beni aylardır süren reading slumptan çıkartmak için harika bir seçimdi. Çerezlik denebilecek ve okurken zamanın nasıl geçtiğini anlayamayacağınız bir kitap. Hepinize keyifli okumalar dilerim
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.