Ben bu kitaba medeniyet diyebilirim ya da akıl ile yaygaranın kitabı da diyebilirim. Öncelikle küçük çocukların normal hikayesi gibi başlayan romanımız, sonrasında ise aslında aklımızı kullanmanın sadece yaş ile alakalı olmadığı ve vahşetin her bedene sığdığı bir hale dönüşen hikayeye evrildi. Bizi iyi ve kötü yapan şeyin tamamıyla iç güdü ve vicdan dediğimiz hep o bahsettiğimiz derinliklerimizde ki aydınlık olduğunu görmekteyiz. Romanın konusu gayet ilgi çekici ve bu çekiciliğe felsefecilik yönünden bakmak gerekiyor sanırım. Zira sadece bir hikaye ile kalmayıp aslında bizlere çok şey anlatan bir roman diyebiliriz. Düzenin, görev dağılımının, intizamın ve yönetimin ne denli önemli olduğunu açıkça dile getiriyor. Ve canavar korkusu... İçimizde ki o canavarın korkusu... İyi ile akıl ve kötü ile vahşetin bir seçim olduğunu gösteren bir anlatım. Beni en çok etkileyen şey ise yüzlerine yaptıkları maskelerden sonra çocukların vahşilikleri daha kolay yaptıklarını resmen kabile hayatına evrildiklerini görmek oldu.
Akıl mı? Vahşet mi? Yoksa herşeyin sonunda gerçekler mi?
·
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.