GÜL VE HANÇER || RENEE AHDIEH
NOT:SPOİLER İÇEREBİLİR
Gül ve Hançer...Serimizin ikinci kitabı.Aynı birinci kitap kadar heyecan vericiydi ve hızından bir şey kaybetmemişti.Fakat şahsen ben birinci kitabı hem akıcılığı hem duygusallığı hem de anlatışıyla daha bi sevdim diyebilirim.
Kitaba gelecek olursak eğer bu kitapta ilk kitaba nazaran Halid ve Şehrazad’ın aşkı daha bir göz önündeydi.Tüm kitap boyunca birbirleri için neleri göze alabildiklerini ve o aralarında ki bağın ne kadar güçlü olduğunu gördük.Cihandar’ın yani Şehrazad’ın babasının ise gözünü güç aşkı boyamıştı.İlk kitapta çok tatlı az buz özel güçleri olan sakin bir kütüphaneci olarak tanıdığımız adam kendini vasıfsız gibi ya da güçsüz gördüğü için sanırım tüm bu işlere kalktı.Aslında onun gözünden bakılınca azda olsa insan hak verebiliyor.Tarık ise kitabın sonlarına doğru tabiri caizse doğru yolu buldu.Özellikle onun gerçeklerin gözüne çarpmasına neden olan en büyük şey Halid’i öldürmeye çalışırken az daha Şehrazad’ın canını alacak olması idi sanırım.O pişmanlık ve Halid’le konuşmaları hükümdarın düşündüğü kadar canavar biri olmadığını göstermiş olmalı ona.Cihan ile Despina’nın da mutlu olması en sonunda sevindirdi beni.Her ne kadar Despina’nın hain bir casus olduğunu öğrenip daha sonra ise işlerin aslında farklı olduğunu anlamamıza rağmen.
Serinin son kitabı olan Gül Ve Hançerde fantastik ögeler daha fazlaydı.Kitabın sonu ise klasik benim için beklenilir bir sondu o yüzden pek şaşırmadım.Kısaca seriyi özetlemek gerekirse nefretten doğan aşk yeterli olacaktır diye düşünüyorum.Güzel ve akıcı bir seriydi.Herkese tavsiye ederim ;)