Kitap sürükleyici 2 seferde bitirdim. Adaletsiz bir hayatla başbaşa ve zor durumda kalan bir hukuk öğrencisi kendi adaletini sağlamaya çalışırken kendisini katil olarak büyük bir bunalımın ortasında buluyor ve sürüklendikçe sürükleniyor. Romanda Dostoyevskinin ruh çözümlemeleri ve başkahramanın iç konuşmaları çokça yer alıyor. En büyük ceza,suçun insana verdiği psikolojik baskıdır yani vicdan azabıdır. Ceza olarak yatılan hapis ise vicdan azabından birazda olsa beraattir. Kahramanımız sonunda cezasını çekerek asıl ceza olan pişmanlık,kendini aşağılama ve bunalımdan gönül hapsinden kurtuluyor. Onca bunalıma rağmen iyi bir sonla bitiyor neyse ki