Gönderi

“Bir fahişe getir şimdi gözünün önüne... Para karşılığı bedenini satıyor. Para için ruhunu satandan daha ahlaksız değil o fahişe. Bedenin ruhlarımızı misafir eden gelip geçici duraklar olduğunu düşünürsen ruhunu satmanın asıl ahlaksızlık olduğunu anlayabilirsin.”
Sayfa 65 - Tamer Atamer·Kitabı okudu
Edebiyat
·
6 Gösterim
3 Yorum
Peki ruhu olan bedenini satar mı?
Önceki 1 yanıtı göster
Tabiki insanlara ruhsuz demek hoş bir şey değil ki hakımızda yok ama ondan daha kötü bir durumda ne olabilir ki bir insan için. Pek tabiki ruhsuzluk söylediğiniz gibi kriteri odur diyemeyiz ve bedenini satmayan herkesin ruhu var demekte mümkün değil...Ve hiç bir gerekçe durumu masumleştiremez kanımca
Bu yorum görüntülenemiyor
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.