Kelimelerin arasında kaybolmak. Aynı anda hüzünlenmek, farkında olmadan gülümsemek ve ostiense caddesinde ki o apartmanda olduğunu hissetmek. Uzun zamandır bu kadar içten bir şey okumamıştım. Bir kişinin hikayesini dinlediğini sanırken o kadar çok kişinin hayatına ortak oluyorsunuz ki sayfaları çevirdikçe. Vera, Valerio, Luce, Roberto ve daha nice insanın hayat. Herkesin yaptığı seçimleri ve sonuçlarını görüyorsunuz yavaş yavaş. Her sayfa da biraz daha hayran kaldım kalemine. Filmlerine hayran olduğum adam, beni kalemine de hayran bıraktı. Okumanızı tavsiye ederim.
"Kim olduğumuzun ne önemi var? Kimi sevdiğimizin ne önemi var? Ben sevdim, bu da yeter. Siz seviyorsunuz, bu bizi eşit kılıyor. Aşkta birleşmişiz. Öptük, okşadık, sarıldık, avuttuk, sevdiğimizin bir 'evet'ini çılgınca bir mutlulukla bekledik. Çünkü paylaşılan aşk bizi daha iyi yapan güçtür. Solduğu zaman da, bizi bıraktığı zaman da, yokluğuyla yakan bir anı olduğu zaman da. Biz aşkla yaşarız."
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.