Hafif bir kitaptı, okurken beni yormadı. Karakterlerin birbirine hem bu kadar yakın hem de bir o kadar uzak olması kafamı çok karıştırdı.
Kitap boyunca Saçiko'yla Mariko'nun ilişkisini sorguladım. Mesafesine rağmen Etsuko ile bir bağ kurabilmiş olan Saçiko'nun, her fırsatta Mariko'dan uzaklaşmasını kitap boyunca sorguladım. Yalnız bir anne olarak, psikolojik problemlerinin olduğu belli olan çocuğunun battığı bataklıktan onu kurtarmıyordu. Amerika rüyası Saçiko'nun elinde olan tek şeydi ve bu hayalin sonunda hem kendini, hem de Mariko'yu kurtarabileceğine inanıyordu, öyle ki bunu elde edebilmek için Frank gibi biriyle kalmayı göze alıyordu. Bir şeyler elde edebilmek ya da, Etsuko'nun durumunda olduğu gibi, elindekini koruyabilmek için, kadın karakterler hep erkeklere boyun eğmek, bazı durumları görmezden gelmek zorunda kalıyordu. Toplumda hala süregelen bu durumların köklerinin bu kadar derin olması gerçektek üzücü bir şekilde çarpıyor insanın yüzüne.
Etsuko ile Ogata-san'ın ilişkileri belki de kitapta tek samimi ve sıcak bulduğum ikiliydi. Birbiriyle tatlı atışmaları ve Ogata-san'ın bilirkişi hareketlerini tevazu ile belirtmesi çok hoş bir atmosfer yaratıyordu.
Ishiguro'nun ortam tasvirlerini de yeteri kadarıyla yaptığını düşünüyorum. Sonda Etsuko'nun yaşadığı evin zihnimde oluşturduğu görüntü çok güzeldi.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.