Oblomov
Zaaharrrrrr!!!!!
Bu sesleniş kulaklarımda çınlıyor :)
Uzun süre unutamayacağım galiba.
Oblomov' un yattığı kocaman kanepesi, hiç çıkarmadığı rahat hırkası ve ayağındaki yumuşak terlikleri, odasının pisliği, üzerinde önceki akşam yemeğinden kalan bulaşık tabaklarının olduğu masa Oblomov ile özdeşleşmişti adeta.
Kitabı okurken " Oblomov yeter artık! kalk şu kanepeden." diyeceksiniz. Baktınız olmuyor artık kabul etmeye başlayacaksınız çünkü Oblomov, Oblomovluk hayatımızın her alanında var ama bu varoluşu bu kitabı okuduktan sonra fark edeceksiniz. Bir şeyleri yapmayı düşünmek, planlar kurmak ama yapacak gücü kendimizde bulamamak. Yine olduğun yerde kalmak! Hepimizde aslında bir Oblomovluk var ama bu kitabı okumadan farkına varamayacağız.
Zenginde, fakirde olsanız herkesin içinde bir Oblomovluk vardır. Leninde Oblomovların yalnız derebeyler, köylüler, aydınlar arasında değil, işçiler, komünistler arasında da olduğunu söyler. Sınıf tanımayan bir üşengeçliktir Oblomovluk.
Tüm bu üşengeçlik ve tembelliklere rağmen Oblomov için gözünü kırpmadan kendini ateşe atabilecek bir uşağının(Zahar) olması, her ne kadar zıt karakterlere sahip olsalarda onu anlayan ve yardım eden biricik dostu Ştolts Oblomov' un en büyük şanslarından biridir bence.
Gonçarov' un Oblomov' u unutamayacağım, unutulamayacak bir kitap.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.