Baş karakterin çoğu zaman olaydan uzaklaşıp kendisiyle konuşması, içinden sürekli düşünmesi ve düşüncelerinin "konu konuyu açarak" alakasız yerlere sapması, bana polisiyeden ziyade psikoloji romanı okuyormuşum gibi hissettirdi. Adnan bey esas konudan saptıkça ben de saptım ki polisiye bir roman için bu iyi değildir. Bir süre sonra katilin kim olduğunu merak etmemeye başlıyorsunuz. Bu kitap benim Ahmet Ümit'ten okuduğum ilk kitaptı ve ikinci bir kitabını okuma teşebbüsünde bulunacağımı sanmıyorum.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.