Kitabı Karbon Kitaplar-1.Baskı'dan ingilizce olarak okudum. Bana göre upper seviyesindeydi okurken zorlandım bu yüzden uzun sürdü. Ama hikayeyi ilk defa okuyorum küçükken okumamıştım beğendim. Tümüyle macera dolu bir kitaptı. Bir olay bitip başka bir olay başlıyordu. Ada da 27 yıl tek başına kaldığını söylediği zaman o kadar şaşırdım ki! İnsanın ne olursa olsun yaşama içgüdüsünün ortaya çıkması ve bunu kullanması çok ilginç. Her türlü yaşam koşuluna istemesen de alışıyorsun ki yamyamlar haricinde bence durumu gayet iyiydi. İnsan olmaması durumunu saymazsak tabi. Etrafında insanların olup olmama düşüncesi de karışık bir mesele. Bazen insanlarla birlikte olma ihtiyacı hissediyorsun bazen de tamamen kendi soyutlamak... Robin'in başına gelenleri -olay örgüsünü- Pinokyo'nun hikayesine çok benzettim Başlarda, Robin, annesi ve babasının rızasını almadan yola çıktığı için başına bir sürü kötü şey geldiğine inanıyor -pinokyo da da böyle- .Bir süre sonra bu durumu kabullenip adadaki hayatına devam ediyor ve buradaki hayatını sevdiğini belirtiyor. Acaba babasını dinleseydi ve gitmeseydi hayatı nasıl olurdu? Aslında başından beri macera istiyordu da bu şekilde hayatını riske atacak kadar olacağını tahmin edemedi sadece. Acaba tüm maceralar hep böyle dönüm noktalarından mı ibaret? Bir şekilde zarar göremeden istediğin yere, yada şuan bulunduğun mutlu-mutsuz noktaya ulaşamıyor musun? Galiba hayatı yaşamadan öğrenemiyorsun ve öğrendiğini düşündüğün anda da hayatının geçmiş olduğunu-yaşadığını- fark ediyorsun. Sonuç olarak önemli olan bulunduğun anın kıymetini bilmek kötü de olsa iyi de olsa o anı yaşamak...
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.